Jak wspaniale szybować na różnych wysokościach chmur – wśród puchatych kwadratów, zawijanych kółek i kłębów, trapezowatych burz, w prysznicu deszczu i z mlaskiem słońca na plecach!

Skylla opuściła fabrykę obuwia z sześcioma scyzorykami wbitymi w lewą pierś.

Podobno dużo jest zwierząt bez ogona i zwierzę-bez-ogona nie musi już szukać. Jednak zwierzę-bez-ogona najczęściej wątpi,wciąż węszy i przegrzebuje mokrą ziemię.

nie jedynie wzrost maleńki, na skali “tipi-cipu” plasujący się – o dziwo! – bliżej “tipu”, wyróżniał profesorra gregorra matadorra spośród innych farmerskich wynalazców.

W 20268 roku ukończył Państwowe Niższe Przedszkole Spółdzielcze nr 6 w swym rodzinnym mieście z wyróżnieniem spowodowanym umiejętnością władania szpachlą gładziową.

dnia żmudnego przy lotnisku Pierz-Graby tulipany kumkały jak żaby i choć słońce prosiło…

Jest żołnierzem podziemia kulturalnego. Porzucił dawne życie i ruszył w polskrogę, szukając miejsca, do którego mógłby należeć.

Akurat pomocnik bobiniarza nawijał czułą bibułkę na rolkę-matkę, gdy przyszedł bobiniarz główny we własnej osobie, kurdupel szczelina i powiedział, zostaw na chwilę tę jumbo-rolę i słuchaj, lecę, mam spotkanie z tkaczką, co jest lekka jak piórko, umówiliśmy się pod mostem, żeby nas nie zwiało.

Posiada odznakę Żyjącego Bibelota. Czasem się kurzy, czasem lśni. Docenia małe istoty, w tym karaluchy.

Można powiedzieć, że jestem zdarzeniem powietrznym. Wpadam jednym uchem i wypadam drugim.

Jakiś czas temu, nad jednym z Everywherelandów, na poziomie manosfery, pojawiła się Chmura. Rozgoniwszy na boki Niebo, usiadła na Słońcu, tworząc plamę cienia na Ziemi.

Na Podhalu zwana Fiśką. Kiedyś zasadziła w ogrodzie pytanie i wyrósł z niego ogromny arbuz.

Przestrzeń była złotawa, falująca i pachniała suchym szelestem. Słońce skrzyło się w letnim zenicie, odbijając się w rudawych piórach bażanta.

Widzicie Państwo, mój wujek, twardy wyznawca radykalnego przestworzyzmu, przestał uznawać podłogi wczesną wiosną, kiedy rząd ogłosił podatek od stałego gruntu.

Znany też jako Henryk Ulik, Marcin Hermaszewski, M11P, Marty Prxxxt.

Kwoczyna zestarzała się tak niebiańsko, że aż pisknęła w górę puchem swojego oddechu. Z jej ust wyleciała wata starowiary!

Zbiera obrazy pozostawione bez opieki. Karmi je klejem, papierosem światła i nocą z kiosku.

A może by tak od ławicy warstwowo-kłębiastego stratocumulusa

biografia: urodzony (8002 r.) w Einytzslo, z wykształcenia ma laż i rower. Ma psy, koty i jaszczurkę. Na co dzień wydarza się i pyta dzika, czy sra w lesie.

Kiedyś byłam ptakiem, to całkiem możliwe, bo moja mama mówiła, że ​​żyłam w kwiatach, szkarłatnych i niebieskich.

Kobieta, w której mieszka kilkanaście innych kobiet. Zupełnie różnych, kolorowych. Tworzą wspólny raj z kredek, słów w zależności od tego, który głos danego dnia ma pierwszeństwo i potrzebę wystąpienia.

Przechodzisz na drugą stronę. Przestwarzasz ustronie w lustronie. Przestworne! Jak ci się to udaje?

Trawa pachnie ziemią, wodą i słońcem. Banalne? Abu stwierdza pytająco i patrzy – niby – w słońce, mruży. „Co to jest ZIEMIA?” – pyta wewnętrznie.

W odróżnieniu od Ingi większość nie tęskniła za tym, co było za murem.